Laklak - 23
Sevgili Lak Lak’çılar, hayırlısıyla yeni bir yıla daha giriyoruz. Şu yılbaşı denen olay, her ne kadar üstünde saçmadır, saçma değildir diye bol yorum yapılan özel günlerden biriyse de genellikle insanların içine yeni yeni umutlar serpiştirdiği de bir gerçek. Hani herkes söyler ya"Ne yani bütün sorunlar sıkıntılar bir gecede mi halloluverecek?" diye. Doğrusu da bu olsa gerek aslında. Yine de insan yılda bir kez yalnızca tarihin otuzbir aralık olmasından dolayı kendini mutlu hissetme şansını reddedemiyor.
Bendeniz hayırlısıyla yeni yılın ilk müjdesini ev sahibinden aldım. Sizin oralarda rayiç oymuş diyerek kirayı bir kalemde dört katına çıkarıverdi. Efendim. Yani yeni bir yıl, yeni bir ev. O eve göre yeni masraflar. Yeni bir hayat, yeni yeni umutlar. Yeni daha yeni, ille de yeni, yeni kereyeni ve de yeni oğlu yeni. Bu yenilik her an edebilir beni deli. Deliye sormuşlar "Ne yaparsın görünce bir deli". Deli cevap vermiş. "Saklarım hemen değneğimi."
Biraz alakasız oldu galiba efenim ancak bu yılbaşı heyecanı şaşırttı bana kendimi. Niye şaşırttığını da hemen anlatayım.
Bizim hanenin artık anası olan Müşerref Hanım, "Amanın Sezen Hanım yılbaşı geliyor, yeni yılda ev temiz pak olsun" diye evi ayağa kaldırıp halıları da bir güzel yıkadı. Dip bucak bir temizlik haftasından sonra kuruyan halıları da içeri alıp her şeyi bir güzel yerleştirdik.
Ertesi sabah gözümü Müşerref Hanımın dürtüklemeleriyle açtım. Kadını dizlerine kadar suyun içinde görünce "Acaba rüya mı görüyorum" diye düşünürken biranda en kıymetli kırmızı ponponlu terliklerin odanın içinde yüzdüğünü görüp uyanuverdim. Efenim benim ev deniz kenarında olup, denizle de aynı hizadadır. Soruş soruşturdum Bebek’te deniz, en son dokuz sene önce bu kadar yükselip evlere girmiş. Müşerref Hanım bir yandan kovalarla su taşırken, bir yandan da hiç demediyse elli kere "Kısmetin taştı" buyurdular.
Bence bu dokuz senede bir çıkan piyangonun bana çarpması gerçekten yeni yıl kısmeti efenim.
Neyse suları boşaltıp evi derleyip topladık.Havalar güzel gidiyor diye kaloriferleri yakmadıklarından "Bari elektrik sobasını yakalım da rutubet hafiflesin biraz" diye düşündüm, aha fişi prize sokar sokmaz bir kontak, kordon cazzzzz diye yandı. Eyvah dememe kalmadı Müşerref Hanım "Cana geleceğine mala gelsin, kısmettir" dediler.
Derken öğlen oldu, yemek yiyelim dedik. Sofrayı hazırlamaya başladım. Kıbrıs’tan hediye gelen canım porselen takımın bir tabağı "Tangır" dedi kaydı elimden . Artık nerdeyse ağlayacaktım. Müşerref Hanım iki tabak daha alıp gözümün içine baka baka şangır diye kırmaz mı? Kafamdaki bütün saçlar dikildi havaya. Tam ağzımı açaçam, bizimki benden önce fetvayı verdi. "Kısmettir üçlemek lazım" diye. "Müşerref Hanım, senin canın dörtlenmek istemiyorsa benim kısmetimin fazla üstüne gelme" deyip şöyle bir öne doğru hamle yaptım efenim, aynı anda da kediyi görüp üstüne basmayayım diye kenara sıçradım. Daha doğrusu sıçramaya çalıştım. Ancak ayağımın takıldığı tahta beziyle parkenin üstündeki uçuşum daha ziyade buz balesini andırıyordu. Uçuşun finalinde kafamı masanın ayağına vuruşuma gelince, onun neye benzediği’ konusunda bir fikrim yok. Müşerref Hanım’la ilgili fikirlerimse hiç de parlak değil. Tabii ki "Kim kiminle sende benimle" ve de "Varışına gelişim, tarhanasına bulgur aşım" gibi hikmetlerini alçak sesle de olsa savurmaktan geri kalmadı. Bizimki bu arada.
Efenim o sinirle evdeki muz likörünü lıngır lıngır yuvarlamışım. Bundan sonrasını da pek hatırlamıyorum zaten. Yeğenimin anlattığına göre "Dağılın lan kısmetler, erkekseniz teker teker gelin" diye avaz avaz bağırıyormuşum.
Her gününüz yeni yılda gerçekleşecek umutlar kadar mutluluk taşımasını yürekten diliyorum sevgili Lak Lak’çılar.
Aralık 1980