Laklak - 16
Efendiim… Bugün başınızı ağrıtmazsam size sporculuğumdan bahsetmek istiyorum. Spor derken o süslü püslü hanımların güzellik salonlarında savunalarda üstüne binip ıkına sıkına oralarım buralarmı sallaya sallaya bindikleri o küçük,o zavallı minik bisikletten bahsetmiyorum. Benim yaptığım gerçek spor. Hem de sporun Atası Atletizm.
Efendim size bununla ilgili bir anımı anlatacam. Lise yıllarında ben atletizme merak sarmıştım. Lise takımında 400 metre koşacaktım. Öyle bir zevk ve öyle bir merakla ki sormayın. Ama ne biliim öyle pul biriktirmek para toplamak gibi bir merak diil bu. Anlayacağınız sırılsıklam aşığım atletizme. Herkes okula ben antrenmana. .
Antrenman yaptığım yer de öyle tartan-pist filan diil. Mahalle de evler arasına sıkışmış bir arsanın etrafında dönüp duruyorum. Benim sabahın köründe böyle koşuşturduğumu görünce saha etrafındaki apartman sakinleri önce şaşırdılar. Bu şaşkınlık ve merak içindeki bakışlar beş on gün sürdü. Her sabah bütün mahalle halkı saatimi ezberlemişler gibi pencerelere üşüşüp beni seyrediyorlar. Önceleri rahatsız olmuştum ‘ama gün gün alıştım. Onlar da bana iyice alışmış olacaklar ki dördüncü kattaki Emekli Polis Rasim Bey benim antrenörlüğümü üslenip kronometre tutmaya başladı.
Tabii ki ben artan bu ilgi dolayısıyla kasıla kasıla koştuğumdan önce 3 sonra 4 dakika derken turları beş dakikada atmaya başladım. Daha sonra mahalle benim yüzümden karıştı. Bakkalın "Bu kızın deparları çok yavaş mirim" demesine bozulan Terzi ismail abi herifin gözüne okkalı bir yumruk yapıştırıp "Hastir lan oradan sen atletizm’ den ne anlarsın" demesi üzerine birbirine girmişler mahalle halkı ikisini zar zor ayırabilmiş.
Daha sonraları bu ilgi devam etti. Mahallenin çöp çatanı Asiye Hanımın isteğine uyup saçlarını sıfıra vurdurdum. Uzun saç hızımı kesermiş… Mahallenin gençleri de ben koşarken bana bi asılan olmasın diye dört bir yanda nöbete duruyor. Neyse yarış günü geldi ve ben 800 m. de yarıştım.
Hayır hayır bu sporu bırakmamın nedeni yarışı dokuzuncu olarak bitirmem değil.
Ne de evlenip şarkıcı olmam. Atletizmi bırakmamın tek nedeni Mütahit Rıza Bey’dir. Çünkü o yeşil saha düşmanı mütahit mahallenin tek ve güzide atletizm sahasına 7 katlı blok apartman dikerek benim gibi. dünya rekortmeni olacak bir kabiliyeti harcadı.
Şimdi nerede onun yaptığı bir inşaat görsem arabadan inip camlarını taşlarım.
Hepinize sportmence selamlar.
